Drama, çocuğun duygusunu ifade etmesi ve grup önünde kendini rahat hissetmesi için en güçlü araçlardan biri.
Nasıl işliyoruz?
Bir hikâye, bir durum ya da bir duygu üzerinden başlıyoruz. Çocuklar canlandırır, sonunu değiştirir, başka karakterin gözünden anlatır. Doğru cevap yok; her çocuğun yorumu kabul görür. Ders, sahne performansı değil, süreç odaklıdır. Öğretmen yönetmen değil, oyunun içinde bir karakterdir; çocuğun yerine konuşmaz, konuşabilmesi için alan açar. Sosyal-duygusal gelişim çalışmalarımızın en güçlü aracı drama.
Yaşa göre nasıl değişir?
- 3 yaş: Hayvan taklitleri, parmak oyunları ve kısa hikâye canlandırmaları. Katılmak istemeyen çocuk izler; zorlanmaz.
- 4 yaş: Rol dağılımı, “sen olsan ne yapardın?” soruları ve duygu kartlarıyla canlandırma. Merak ve Üretim programının proje çalışmalarıyla birleşir.
- 5 yaş: Grup halinde hikâye kurma, doğaçlama ve dönem sonunda küçük bir gösteri. Grup önünde konuşmak bu yaşta doğal bir alışkanlığa dönüşür.
Çocuğa kattığı
Utangaç çocuğun grup önünde konuşmaya başladığı, hareketli çocuğun bir role odaklanmayı öğrendiği yer. “Onun yerinde olsan ne hissederdin?” sorusu, empati becerisinin en somut çalışması. Duyguyu adlandırabilen çocuk anlaşmazlığı konuşarak çözer; bu, 16 kişilik sınıfta öğretmenin her çocukla tek tek çalışabilmesiyle mümkün oluyor.
Evde nasıl desteklersiniz?
Yatmadan önce okunan hikâyenin sonunu birlikte değiştirmek, evde yapılabilecek en iyi drama çalışması. Çocuğunuz “ben kurt olayım” dediğinde kurt olmasına izin verin. Hareket odaklı diğer branşlarımız için modern dans ve halk oyunları sayfalarına bakabilirsiniz.