Öz Bakım ve Günlük Yaşam

Giyinmek, sofra kurmak, toplamak, elini yıkamak. Günlük yaşam becerileri ayrı bir çalışma alanı olarak ele alınır.

Nasıl işliyoruz?

Günlük akışın her anı bir çalışma fırsatı: kahvaltıda sofra kurmak, bahçeden dönüşte ayakkabı değiştirmek, yemek sonrası masayı toplamak. Yetişkin araya girmeden önce çocuğa zaman tanınır. Acele ettirilmez; denemesine izin verilir. Kendi mutfağımızda hazırlanan yemeklerin sofrasını çocuklar kurar, kendi yemeğini yer, kendi tabağını kaldırır. Bu branş, öz bakım gelişim alanımızın günlük uygulamasıdır.

Yaşa göre nasıl değişir?

• 30 ay – 3 yaş: Kaşıkla yemek, elini yıkamak, ayakkabısını çıkarmak ve tuvalet eğitimi. Uyum ve Keşif programında aileyle iş birliği içinde, çocuğun hazır olma durumuna göre planlanır.
• 4 yaş: Ceket giymek, fermuar çekmek, sofra kurmak ve oyuncakları yerine kaldırmak. Sınıfta haftalık görev sırası başlar.
• 5 yaş: Kendi eşyasını takip etmek, görev almak, küçük sorumlulukları tamamlamak. İlkokula hazırlığın “kendi işini yürütebilme” ayağı.

Çocuğa kattığı

Kendi ceketini giyen, kendi yemeğini yiyen çocuk “ben yapabiliyorum” der. Bu duygu, diğer tüm öğrenme alanlarına taşınır. Hijyen alışkanlığı ve sofra düzeni, okul dışında da süren beceriler. Düğme iliklemek, kaşık tutmak ve fermuar çekmek aynı zamanda küçük kas çalışması; motor gelişimin günlük hayattaki karşılığı.

Evde nasıl desteklersiniz?

Okulda kendi ceketini giyen çocuğun evde giydirilmesi, kazanılan beceriyi geri alır. Sabah beş dakika erken kalkıp çocuğun kendi giyinmesine zaman tanımak, en etkili destek. Velilerimizle dönem başında hangi becerilerde çocuğa alan açılacağını konuşuyoruz; kayıt öncesi okul gezisinde sofra düzenimizi yerinde görebilirsiniz.